BioNTech aşısındaki ertelemenin bilimsel gerekçeleri

Koronavirüs Bilim Kurulu, aşı programı dahilinde vatandaşlara uygulanan Covid-19 BioNTech aşısında, 1. doz ve 2. doz arasındaki sürenin 6 ila 8 haftaya uzatılmasının uygun olduğu yönünde bir karar alındı.

Bilim Kurulu Üyesi Prof. Dr. Serap Şimşek Yavuz, BioNTech aşılarında birinci doz ile ikinci doz arasındaki sürenin 6 ila 8 haftaya uzatılmasına yönelik Twitter hesabından açıklamalarda bulundu.

Prof. Dr. Yavuz, “BNT162b2 mRNA (BioNTech) aşısının 1 ve 2. dozları arasının 6 (veya 8 veya 12) hafta yapılmasının bilimsel gerekçeleri” başlıklı paylaşımında şu ifadelerde bulundu: “SARS-CoV-2 pandemisi devam ederken, güvenli ve etkili aşılamanın yapılabilmesi hastalığın yayılımını ve ağırlığını engellemede anahtar bir yöntem haline gelmiştir. Ancak tüm dünyada aşılara erişim konusunda ciddi sorunlar yaşanmaktadır. Bu soruna bir çözüm bulabilmek için bazı ülkeler aşıların 2. dozlarını geciktirmeyi tercih ederek en az bir doz aşı almış kişi sayısını artırma yoluna gitmiştir.”

Bu uygulamanın uygunluğunu gösterecek bilimsel dayanakların hem SARS-CoV-2 aşılarının faz-3 çalışmalarında, hem diğer hastalıkların aşı çalışmalarında, hem de SARS-CoV-2 aşılarının gerçek yaşam verilerini içeren çalışmalarda bulunduğunu söyleyen Prof. Dr. Yavuz, “Faz-3 çalışmasında tek doz uygulanan BNT162b2 mRNA aşısının etkinliğinin 1. dozdan sonraki 15-21. günde yüzde 92.6 olduğu görülmüştür. Bir diğer SARS-CoV-2 aşısı olan ChAdOx1 çalışmasının verileri, doz aralığının daha uzun olmasının daha iyi korunma sağladığını göstermiştir.

COVID-19 insidansının artış göstermesi ve riskli grupların mümkün olduğunca hızlı aşılanmasının gerekliliği dikkate alınarak, İngiltere’de mRNA aşılarının 12 hafta arayla 2 doz uygulaması yapılmış ve oldukça başarılı sonuçlar elde edilmiştir. İngiltere’de gerçek yaşam verilerinin analizinde tek doz mRNA aşısının, uygulamadan 28 gün sonra >70 yaşta bile semptomatik infeksiyonu engellemede yüzde 70, COVID-19’a bağlı hospitalizasyonu engellemede yüzde 80, ölümü önlemede yüzde 85 civarlarında etkili olduğu hesaplanmıştır” açıklamasında bulundu.

Prof. Dr. Yavuz sözlerini şöyle sürdürdü: “Yine İngiltere’de sağlık çalışanlarında yapılmış bir başka çalışmada tek doz mRNA aşısı, aşılamadan 21 gün sonra hem semptomatik hem de asemptomatik COVID-19’u önlemede yüzde 70 gibi yüksek bir oranda etkili bulunmuştur. Benzer şekilde İsrail gerçek yaşam verilerinde de ilk dozdan sonraki ilk 28 günde mRNA aşısının yüzde 85-90 etkili olduğu gösterilmiştir. Hem İngiltere’de hem de İsrail’de bu çalışmaların yapıldığı dönemde, şu an ülkemizde de olduğu gibi VOC 202012/01’in, yani V1’in baskın varyant olması, tek doz uygulamanın bu varyanta karşı da uygun olduğunu göstermiştir. İkinci dozun geciktirilmesinin ilerleyen süreçte epidemiyolojik ve evrimsel süreçleri nasıl etkileyeceği konusunda yapılan bir modelleme çalışmasında 2. dozun geciktirilmesinin, bağışık kişi sayısını artırmak suretiyle COVID-19 infeksiyonunu kısa dönemde azalttığı gösterilmiş ve aşı azken erken dönemde aşılı kişi sayısını artırmak için tek doz uygulayıp, sonrasında aşı kapasitesi arttıkça ikinci dozların uygulanmasının uzun dönem istenmeyen epidemiyolojik ve evrimsel sonuçları azaltabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Ancak tüm aşılama süreçlerinde, dikkatli klinik değerlendirmeyle korunmanın gücü ve süresinin belirlenmesi sağlam halk sağlığı politikaları uygulamak için zorunludur. Ayrıca aşı doz araları açılırken aşılama oranları da yüksek seviyelere çıkarılmalıdır.”

Prof. Dr. Serap Şimşek Yavuz, “Gelinen noktada salgının hızla kontrol altına alınabilmesinin yolu sıkı kapanma önlemlerinin alınması ve mümkün olduğunca kısa sürede mümkün olabilen en fazla kişinin aşılanmasıdır. Bu uygulama can kayıplarını ve varyant gelişimini de engelleyecektir” dedi.

Kaynaklar:

1) Saad-Roy http://CM.Science 2021; 372: eabg8663
2) Polack http://FP.New England Journal of Medicine. 2020.
3) Skowronski http://DM.New England Journal of Medicine. 2021.
4) Voysey M.The Lancet. 2020.
5) Ledgerwood JE.J Infect Dis. 2013;208(3):418-22.
6).Shukarev G.Human Vaccines & Immunotherapeutics. 2017;13(2):266-70.
7) Bernal JL.medRxiv preprint doi: https://doi.org/10.1101/2021.03.01.21252652
8) Hall VJ. Lancet 2021; https://doi.org/10.1016/ S0140-6736(21)00790-X
9)Chodick G. medRxiv. 2021:2021.01.27.21250612.
10) Hunter PR. medRxiv.2021:2021.02.01.21250957
11) Amit S. The Lancet. 2021

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir